|
 |
AŞK'A DAİR
Ayrılık bir yerde ne güzeldir… En azından bir vakitler kavusmuslugun izlerini taşIr.
Ben seninle hiç ayrılmadım. Çünkü ben sana hiç kavuşmadım…
Ben hep mutsuzluga mahkum,Ben hep yalnızlıga mahkum,Ben hep
özlemlere mahkum ve müebbeti senszilikle yasadım.
Ama yinede seni unutmayı hiçbir vakit istemedim,her şeye ragmen sevdim seni,sensizligi,senin yanında
gecen ancak bir o kadar ruhunun benden bagımsız oldugu saatleri…
Hayatıma girdin gireli ‘’Türk Dili’’ dersi favorim oldu.
Çünkü dil bigisi derslerim senin üzerine kurulu oluyordu.
Benim sözlüğümde platonik aşkın anlamı seni sevmek.
Seni sevmenin karsılıgı ise yalnızlık ve acı cekmekti...
Cümlenin her hali yakısırdı sana ve adına.
Benim sana eşlik ettigim cümlelerse nedenese hep devrik olurdu..
Ama ben en cok ikimizin kurdugu devrik cümleleri severdim
Hep ansızın gelirdin!
Sen geldiginde zaman durur, her şey durur bir tek sen hareket halinde olurdun gözümde..
Sen gidince her şey hareket eder bir ben dururdum..
Sen gidince dünya kıyametim olurdu.
Geceleri sevmez oldum senli gecen gündüzlerin ardından..
Gecede sen yoktun sen varkende gece yoktu benim için..
Hep gücsüzüm hep acizim hep bastan maglubum senin karsında…
Seni gördügüm vakitler amansız bir acı kaplıyor her bir hücremi.
Artık anladım ki seni görmemek daha zormuş be sevgilim!
Şimdi her insanın yüzünde seni arıyorum ve herkesi,her şeyi bir parca sana benzetiyorum..
Sana benziyor şu simit satan cocuk.. Sana benziyor şu deniz kıyısındaki delikanlı..
Sana benziyor şu agac, şu deniz, şu gökyüzü, şu çalı..
Alıştım artık yalnızlık denizinde kendimi serinletmeye.. ama farkında olmadan o kadar acılmısım ki..
Dönüşü yok artık bu yolculugumun…
Biliyorum ki;
Ben hep mutsuzluga mahkum,
Ben hep yalnızlıga mahkum,
Ben hep özlemlere mahkum,
Ve Müebbet sensizlikle yasayacagım...
|